سیلورزان® 1%

کرم موضعی سیلورزان® حاوی ماده موثره سیلور سولفادیازین است که آنتی بیوتیکی از دسته سولفونامید هانامید ها می باشد.
این دارو در پیشگیری و درمان سوختگی های درجه دو و سه، جراحات پا و زخم های ناشی از فشار، عفونت در گرافت و ابریژن پوست و جراحات ناخن و انگشتان به کار می رود.

مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند.
سوختگی ها، جراحات پا، زخم های ناشی از فشار: با استفاده از دستکش یا قاشقک استریل، لایه ای به ضخامت 3 تا 5 میلی متر روی ناحیه قرار داده، آن را با گاز پوشانده و در صورت نیاز بانداژ کنید. پانسمان را حداقل هر 24 ساعت یا نهایتاً هفته ای 3 بار تعویض کرده و کرم را مجددا استعمال کنید. در صورت لزوم دبریدمان بافت آسیب دیده را انجام دهید.
جراحات انگشتان: قبل از استعمال کرم از توقف خونریزی اطمینان حاصل کرده سپس لایه ای به ضخامت 3 تا 5 میلی متر روی ناحیه قرار دهید. ناحیه را با پانسمان های معمول انگشتی بپوشانید و هر 2 تا 3 روز آن را تعویض کنید.
قبل و بعد از مصرف این دارو دست های خود را با آب و صابون بشويید.
در صورت فراموش نمودن يك نوبت از مصرف دارو به محض به ياد آوردن آن را مصرف كنيد ولي اگر زمان استعمال نوبت بعدي رسيده باشد از استعمال دوباره آن خودداري نماييد.

در صورت بارداری و شیردهی کرم موضعی سیلورزان® را فقط با دستور پزشک مصرف کنید. استفاده از این دارو در هفته 37 تا 41 بارداری و نزدیک به زمان زایمان، به علت ریسک ابتلای نوزاد به کرنیکتروس، توصیه نمی شود. مشخص نیست که سیلور سولفادیازین در شیر مادر ترشح می شود یا خیر، اگرچه سولفونامید ها در شیر ترشح می شوند و تمامی مشتقات آن منجر به افزایش ریسک ابتلا به کرنیکتروس می گردند. لذا باید در مورد قطع دارو یا قطع شیردهی با توجه به میزان اهمیت دارو برای مادر، تصمیم گیری صورت گیرد.

در صورت حساسیت سیلور سولفادیازین، سولفونامید یا سایر ترکیبات کرم از مصرف این دارو خودداری شود.
در هفته 37 تا 41 بارداری و نزدیک به زمان زایمان، از استعمال این فرآورده پرهیز شود.
از مصرف این دارو در نوزادان نارس یا کوچکتر از سه ماه، خودداری شود.

این دارو فقط جهت مصرف موضعی می باشد.
از مصرف این فرآورده بر روی نواحی پوستی که مورد نیاز نیست خودداری کنید.
در بیماران مبتلا به اختلالات تنفسی، کبدی، کلیوی، تعداد کم گلبول های سفید و فاویسم با احتیاط فراوان مصرف کنید.
در بیماران با سوختگی گسترده، غلظت سرمی سولفونامید، عملکرد کلیوی و کریستال های سولفونامید موجود در ادرار، بایستی بررسی گردد.
استعمال این فرآورده ممکن است روند ترمیم زخم را کُند کند.
در مصرف هم زمان با آنزیم های پروتئولیتیک موضعی، ممکن است سیلور سولفادیازین اثر این آنزیم ها را کاهش دهد.
مصرف کرم موضعی سیلورزان® در زخم های پا و جراحات ناشی از فشار که اگزودای زیادی ترشح میکنند، توصیه نمی گردد.

در صورت استفاده از سایر کرم ها، پماد ها، لوسیون ها یا دارو های دیگر، پیش از مصرف کرم موضعی سیلورزان® با پزشک خود مشورت کنید.
این دارو ممکن است با سایمتیدین، فرآورده های پوستی حاوی سدیم سولفاستاماید، محصولات آنزیمی (مانند کلاژناز، پاپائین و تریپسین) و بی حس کننده های چشمی یا موضعی (مانند لیدوکائین، تتراکائین و پریلوکائین) تداخل داشته باشد.
در صورت مصرف این دارو بر روی سوختگی های وسیع، ممکن است اثرات داروهای کاهنده قند خون یا فنی توئین تحت تاثیر قرار گیرد.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درماني ممكن است باعث بروز بعضي عوارض ناخواسته نيز گردد. در هر حال همه عوارض اين دارو در يك فرد ديده نمي شود.
درد، سوزش یا خارش پوست، آبی یا خاکستری شدن پوست یا غشای مخاطی از عوارض این دارو می باشد.
علائم عفونت مانند تب، لرز و گلودرد مداوم، کبودی یا خونریزی آسان، علائم کم خونی مانند خستگی یا ضعف غیر معمول، تنفس یا ضربان قلب سریع، علائم اختلالات کلیوی مانند تغییر در مقدار ادرار و ادرار صورتی یا خونی، علائم مشکلات کبدی مانند درد شکمی، استفراغ و تهوع مداوم، ادرار تیره رنگ و زردی چشم یا پوست و تغییرات ذهنی یا خلقی از عوارض نادر این دارو می باشد.
واکنش های حساسیتی جدی به این دارو به طور نادر اتفاق می افتد، با این حال در در صورت بروز علائمی مانند بثورات پوستی، خارش یا تورم صورت، زبان و گلو، گیجی شدید و مشکل در تنفس به پزشک مراجعه کنید.

دارو را در دماي كمتر از 30 درجه سانتي گراد نگهداري و از يخ زدگي محافظت نماييد.
دور از دید و دسترس کودکان قرار دهید.
بعد از هر بار مصرف درب تیوب را ببندید.
بعد از اتمام تاریخ انقضای درج شده در انتهای تیوب یا روی جعبه از استفاده دارو خودداری کنید.